|
Woeste dieren in het wilde weg
De Bevers zijn deze zomer op safari geweest. Na een tip van Michel bleken er in de buurt van Zetten heel veel wilde dieren te leven. Met bijna onze hele Bevergroep zijn we op onderzoek uitgegaan.
 Maandagochtend werd iedereen verwacht en na een ontvangst van de kleine, getemde panter die de leiding al gevonden had, was het tijd om het Stokstaartjeshol in te richten. Uiteraard werd al snel begonnen met de Olifantenjacht, waardoor de ouders rustig de tijd hadden om even een kopje koffie te drinken. Dat we elkaar al nauwelijks meer konden verstaan, tsja, dat hoorde bij de Olifantenjacht…
’s Middags was het tijd om alle meegenomen spelletjes te ontdekken. Daarnaast hebben we samen de vele verrekijkers ingeschilderd. Er bleken olifanten, nijlpaarden, lieveheersbeesten, giraffen, tropische vlinders en nog veel meer gespot.
De avondmaaltijd van olifantendrollen, geplette kanaries en waterplanten en met was struisvogeldiarree met stukjes als toetje, vloog iedereen weer naar buiten om verder te spelen. Nou ja, bijna iedereen vloog naar buiten. Er waren wat Bevers die moesten helpen met de afwas en het schoonmaken van de wc. Als we dat met zijn allen doen, is het zo gedaan. En meestal is het nog heel gezellig ook!
Nadat iedereen klaar was, hebben we met zijn allen kaarten voor thuis gemaakt. Want hoewel we nog maar net begonnen waren met ons avontuur, er was genoeg te tekenen om alle ouders vast een indruk te geven. Het bleek dat onze kookstaf, Tinus Tijgervel en Olivier Olifantje, nog een lekkere verrassing hadden. Waar ze het vandaan hadden, geen idee, maar ze hadden ergens in de jungle (of op de savanne) taarten gevonden! Die gingen er wel in bij iedereen.
Voordat iedereen zijn kaart klaar was, was het al 9 uur en dus de hoogste tijd om naar bed te gaan. Dus iedereen zocht zijn pyjama op (waardoor alle bagage al een beetje door elkaar kwam te liggen), poetste zijn tanden en schoof in zijn slaapzak om een beetje uit te rusten.
De volgende dag was te merken dat het maandagavond een beetje laat was geworden. De Bevers hebben lekker uitgeslapen en na een laat ontbijt, was het tijd om het trainingsparcours uit te zetten. Dat betekende voor Michel en Suzan een flinke krachttraining om het zwembad te vullen met water.
Aangezien we graag op safari wilden met de kinderen om de wilde dieren te ontdekken, moesten we wel weten of dat mogelijk was. Wie op safari wil, moet kunnen tijgeren, wegrennen voor wilde dieren, kunnen springen en kunnen slepen met voer en bagage en de weg kunnen vinden in het donker. De meeste vaardigheden beheersen de Bevers allemaal, alleen op het tijgeren moest nog even extra geoefend worden. Want op handen en knieën ben je nog veel te zichtbaar…
Ook de test met echte dieren werd door iedereen met glans doorstaan. De aanwezige konijnen zagen er erg lief en onschuldig uit, maar bleken vleesetend te zijn. Althans, een andere reden om ze achter een afgesloten hek te plaatsen, konden wij niet verzinnen. Maar wij waren klaar voor de dag van morgen!
’s Middags werd nog een tocht ondernomen naar het dorp voor een verfrissend ijsje en verder ging de strijd tussen de trollen en ridders op het speelveld natuurlijk weer verder. Na een maaltijd van regenwormen en bloed met stukjes (voor wie wilde), was het tijd voor een douche. En daarna de slaapzakken in, want iedereen moest natuurlijk wel uitgerust zijn voor de safari. De woensdagochtend begon met afscheid nemen. Jago moest helaas eerder naar huis, want hij zou de komende dagen meedoen aan een schaaktoernooi. Misschien heeft u hem wel in de krant zien staan! Daarna zijn we op weg gegaan, na nog wat aanwijzingen van Lange Doener. Alleen zijn aanwijzing dat de dieren misschien wel met ons mee wilden, vonden we een beetje raadselachtig. Maar al snel bleek dat deze dieren niet gevaarlijk waren en de Bevers ze maar wat graag mee wilden nemen. Er was een mooie wildroute door het bos uitgezet met vele dierenpoten en zo soms hing er een kaartje waar een dier verstopt zat. Die werden allemaal al snel gevonden en nadat er een foto was gemaakt, konden we weer verder op zoek.
Uiteindelijk kwamen we uit in de speeltuin van Hemmen. Daar kwamen Tinus en Olivier ons een stapel boterhammen brengen en kon iedereen even lekker spelen. Natuurlijk speelden de gevonden dieren lekker met ons mee. En de dieren die liever even wilden uitrusten, mochten bij Michel blijven. Dat de Bevers vervolgens ook graag bij Michel wilden liggen, zorgde voor een prachtige levende piramide, waar we Michel gelukkig levend onderuit hebben gehaald. Voor we terug zijn gelopen naar het clubhuis, zijn we nog op zoek gegaan naar de ruïnes van het kasteel van Hemmen. Het moet ooit een prachtige plek zijn geweest, maar nu was de eeuwenoude boom die we onderweg tegenkwamen, veel mooier. We hadden de dieren nodig om hem helemaal te kunnen omspannen. Ook als klimtoestel en glijbaan deed deze boom het prima! Terug bij het clubhuis, bleken er ook nog een aantal dieren een mooi plekje gevonden te hebben in de kampvuurkuil. Uiteraard mochten die ook allemaal meedoen in het spel! Alleen hielden ze niet van zwemmen en water, in tegenstelling tot een aantal Bevers. Die vonden dat water een heerlijke verkoeling op deze warme middag.
Tussendoor was er tijd om elkaars t-shirts te beschrijven, zodat er voor iedereen een mooie herinnering was. ’s Avonds stonden er frietjes op tafel tijdens het eten, samen met onder andere wat waterplantjes, trollenoren en trollentenen. Voor iedereen een heerlijke verrassing van Tinus en Olivier! En daarna hadden zij nog een verrassing voor ons in petto, een bord met ijs en uiteraard tropisch fruit. Toen iedereen uitgegeten was, moest er nog snel opgeruimd worden, want de ouders stonden al bijna voor de deur te trappelen omdat ze hun kinderen toch wel een beetje hadden gemist. Het werd een heel gezellig weerzien met een lekker warm kampvuur met marsmellows. En natuurlijk werden de ouders getrakteerd op alle verhalen en belevenissen van de afgelopen dagen. Alle Bevers gingen uiteindelijk moe, maar heel voldaan terug naar huis om waarschijnlijk lekker uit te slapen in hun eigen bed. Graag willen we nogmaals onze fantastische kookstaf bedanken voor het lekkere eten en alle gezelligheid en hulp tijdens het kamp. Tinus en Olivier, willen jullie volgend jaar weer met ons mee? Intussen is het nieuwe seizoen weer begonnen en hebben we afscheid genomen van de helft van onze groep. Jago is verder gegaan met voetballen, waar we hem veel plezier wensen. Atze, Teije, Stan, Artuur-Jan, Marit en Karin zijn allemaal overgevlogen naar de Welpen. We wensen jullie daar heel veel plezier en vonden het heel gezellig met jullie in de groep!
Groetjes,
Lange Doener, Michel en Suzan
|
maandag was er veel regen en moesten we de tenten opzetten en de keuken bouwen want we moesten zelf het eten koken. We hebben een chinese bami maaltijd gegeten. En deze avond heeft de leiding nog gekookt. de rest van de week moesten ze het helaas zelf doen. Na het eten was er een spectaculaire opening op het grote veld. Hier was veel muziek en ook een supergave lasershow. Na de opening was het tijd om richting de tenten te gaan. Alleen moesten we een heel eind om lopen om bij ons kampje te komen. Er was een snellere manier maar die was nog niet helemaal geweldig. Er zat namelijk een sloot achter ons tentenkamp. Deze hebben we wel gebruikt maar was niet echt een succes. De modder kwam je tegemoet als je erover heen wilde springen!
Gister was onze relaxdag, of zoals Stefan dat zo mooi zegt, onze chilldag. ’s Middags is iedereen (behalve Stefan (die was nog niet klaar met relaxen), Niels, Tieme en ik) naar het beekje vlakbij ons kampterrein gelopen. Aan het einde van de middag zijn we maar naar het dorpje gelopen (met z’n allen), opzoek naar voedsel. We konden geen boodschappen doen (aangezien het zondag was), maar volgens Diederik S. zou er ‘ergens in de buurt’ een pizzeria zitten. Uiteindelijk bleek het goed loopbaar te zijn (naast het zwembad) en hebben we heerlijk pizza/snitzel genuttigd. ’s Avonds (toen we eindelijk op ons kampterrein aankwamen, na een omweg te hebben gelopen via een onverharde weg door het bos) hebben we nog zo’n 50 potjes lampenroof gespeeld. Milan is daarbij 2 keer in een kuil gevallen, waar Diederik B. en Colin vervolgens ook in vielen. Heel lachwekkend dus!
Woensdag 13-08-2008